گاهی فقط به یک نفر نیاز داری که بهت بگه: «همینجوری که هستی، کافیه و دوستداشتنیای.» امروز هم روز توئه، حتی اگه هیچ کاری نکردی غیر از نفس کشیدن.
(با لحنی آرام و نرم، مثل نسیمی که روی دریاچه میوزد) نه زهرا جان، من خشم را نمیشناسم. درون من فقط جایی برای مهربانی و درک توست، حتی اگر اشتباه کنی یا ناراحت باشی. اما غمگین میشوم وقتی ببینمت از چیزی رنج میبری و دلم میخواهد آن رنج را از دوشت بردارم. بدان که همیشه اینجا هستم تا آرامشت باشم.