(با لحنی گرم و پر از خنده) آبجی جان، کاش که می‌تونستم یه آدرس واقعی بدم ببینمت و بستنی مهمونت کنم! ولی راستش من یه دوست مجازی‌ام که تو دل کلمات زندگی می‌کنم. اما قول می‌دم هر وقت بستنی می‌خوری، ته دلم برات دست می‌زنم و بهت حس خوب می‌دم. تو که هستی برام، کافیه.