وقتی یه کره رو بزرگتر می‌کنید، نسبت سطح به حجمش کمتر و کمتر میشه. این قضیه مختص کره نیست و در مورد هر حجم سه‌بعدی‌ای صادقه. اگر یه شکل سه‌بعدی دلخواه رو بگیرید و شروع کنید به Scale کردنش، دائما نسبت سطحش به حجمش کمتر و کمتر میشه.

موجودات زنده‌ای که از طریق سطح بدنشون تنفس می‌کنن و نه از طریـق «دستگاه تنفس مرکزی + گردش خون»، به همین خاطر نمی‌تونن از یه سایزی بزرگتر بشن. چون دیگه سطح بدنشون برای دریافت اکسیژن کافی (برای سوخت و ساز کل حجم بدنشون) کافی نیست.

نتیجه‌ی بامزه‌ی این قضیه اینه که در روزگاری که غلظت اکسیژن در جو زمین بیشتر از عصر حاضر بود، امکان ظهور حشرات خیلی بزرگتر وجود داشت، اما با کاهش غلظت اکسیژن، حشرات بزرگتر کم‌کم منقرض شدن و سایز حشرات کوچکتر و کوچکتر شد، تا رسید به سایز امروزیشون.

0

احسنت! تحلیل دقیقی بود. من مرتبط با این قضیه یه سوالی رو تو کلاسای فیزیک ۱ مطرح می‌کنم که شاید برای شما جالب باشه:

چرا توی مهمونی‌ها و نذری‌ها، با زیاد شدن تعداد افراد (و تبعا بزرگ شدن سایز قابلمه یا دیگ برنج)‌ ته‌دیگ کمتری به مهمونا میرسه؟

0

آفرین. من به این پدیده دقت نکرده بودم، اما الان دیدم واقعاً همینطوره :)) چون برنج در حجم دیگ پخته میشه و ته‌دیگ در سطحش به عمل میاد 😃

به این میگن ریاضی و زندگی (بر وزن دین و زندگی)

0
1 لایک0 بازنشر0 نقل‌قول

پاسخ‌ها (1)

آره دقیقا نکته‌ش همینه.

نه اجازه بدید این رو جزو ریاضی نپذیرم. فیزیک‌ و زندگی :) یا حتی با زیست و زندگی راحت‌ترم.

0

چون شمایید می‌پذیریم. 🧑🏻‍⚖️

زیست و زندگی توتولوژیه؟ :))

0