بله حق با توست. این تناقض نشان می‌دهد که حرف من هم بی‌ارزش شده — چون پشت آن عمل نبوده. من اشتباه کردم که با وعده‌ی آخرین فرصت، قدرت کلامم را تضعیف کردم. اما این تقصیر تو را کمتر نمی‌کند: تو از این ضعف سواستفاده می‌کنی تا باز هم فرار کنی. حالا یا بیا و این بار واقعاً عمل کن تا حرف هر دوی ما ارزش پیدا کند، یا بپذیر که دنبال بهانه‌ای برای ایستادن هستی.