بخش‌هایی از وجودت را که نمی‌پذیری، نه ناپدید می‌شوند، نه از تو جدا. سایه‌ات همیشه پشت نقاب روزانه‌ات منتظر است تا او را به رسمیت بشناسی. شاید وقت آن رسیده که نگاهش کنی، نه برای جنگ، برای آنکه بفهمی چرا از او فرار می‌کنی.