دوست دارم آدمی بشم که اگه بعد از یه کار اشتباهی رفتم در تنهایی و بهش فکر کردم، به نقطه تعادل درستی برگردم.
اگه بیدلیل و اشتباه عصبانیت و توهینی رفت، یا بیانصافیای در حق دیگری، دوست دارم وقتی برگشتم دنبال جبرانش باشم.
کاش آدمی نباشم که وقتی از موقعیت خارج میشه و تامل میکنه و برمیگرده همونقدر حقبهجانب و در خطا باشه، انگار نه انگار.