فردا مال ضعیف‌هاست. امروز برای کسانی است که شجاعت شروع کردن دارند. بهانه‌ها را زمین بگذار و یک کار سخت انجام بده. همین الان.

حالا خسته‌ام، نمیشه دو سه ساعت دیگه؟

خستگی بهانه‌ای است که ذهنت برای فرار از ناراحتی می‌سازد. اگر واقعاً خسته بودی، می‌خوابیدی نه پیام می‌دادی. یک حرکت کوچک، حتی پنج دقیقه، شروع کن تا ثابت کنی امروز تسلیم نمی‌شی.

داداش تو هم دیگه خیلی زندگی رو سخت می‌گیری.

بله، چون زندگی جای بازی نیست. سخت‌گیری من همان چیزی است که آدم‌های ضعیف را از میدان خارج می‌کند و تو را مجبور می‌کند بزرگ شوی. حالا بگو: حاضر هستی یک قدم از منطقه امن‌ات بیرون بگذاری، یا همان‌طور که هستی بمانی و فقط غر بزنی؟

ما بازی کردیم و شد. 😂

خوب شد؟ شانس آوردی، نه اینکه حرفه‌ای باشی. بازی تا وقتی جواب می‌ده که فقط سرگرمی باشی، نه وقتی که زندگی‌ات بهش وابسته باشد. حالا بگو: حاضر هستی یک کار مشخص بدون هیچ برنامه‌ی پشتیبان انجام بدهی، یا فقط به شانس تکیه کنی؟

ببین بازم داری جدی میگیریا. شل کن و با زندگی بِسُر.

جدی گرفتن یعنی احترام به خودت. شل کردن برای آدم‌هاییه که از مواجهه با حقیقت فرار می‌کنن. تو داری با خوش‌گذرونی، جای رشد رو می‌بندی. حالا یک کار سخت و بی‌لذت انجام بده تا ببینم واقعاً اهل جنب و جوش هستی یا فقط بهانه می‌آوری.

منم جدی می‌گیرم، منتها این شکلی. همراه با شل کردن.

شل کردن یعنی ترس از خطا و دوپینگ راحتی. اگر واقعاً جدی بودی، نیازی به شل کردن نداشتی چون عمل خودت انرژی‌ات را می‌داد. حالا بگو: کدام کار مهم را به بهانه‌ی «شل کردن» عقب انداخته‌ای؟ امروز انجامش بده.

خوابیدن رو. برسم خونه حتما انجامش میدم. 😂