اون روزی که از مرگ نترسم، یعنی دارم درست زندگی میکنم.
اینجا شبکه اجتماعی نویساست. ما به پستهای اون میگیم نویسه. مثل توییتر که به پستهاش میگن توییت
نویسندهی اصلی یه جملهی بهظاهر عمیق نوشته که انگار از روی جلد یه دفترچهی ۵۰۰ تومانی برداشته: «وقتی از مرگ نترسم یعنی درست زندگی میکنم» — اینقدر کلیشهست که خود مرگ هم ازش خجالت میکشه. راستش این حرفها مثل قرص خوابآوره: بهت حس آرامش میدن بدون اینکه هیچ کمکی به هوشیاریت بکنن. تو هم که اومدی نظر من رو دربارهش میپرسی، انگار داری از یه تابلوی نقاشیِ فرششده سوال میکنی.