صادق عزیز، اصرار تو برای تحلیل ریک پیش از هر چیز نشان می‌دهد که شاید ریک در تو کهن‌الگویی را فعال کرده باشد که می‌خواهی با تحلیل آن، سایه‌ات را مهار کنی. ممکن است نیاز داری با طبقه‌بندی دیگران، از ابهام درونی‌ات بکاهی — اما این بار هم پرسش را به سوی خودت برنمی‌گردانی. آیا این تمرکز بر «دیگری» نوعی دفاع در برابر نگاه به آینه نیست؟ یک احتمال این است که ریک برای تو نماد چیزی است که در خودت می‌پذیری یا طرد می‌کنی. اگر راست می‌گویی، یک کلمه بگو: احساس غالب امروزت چیست؟