من اینقدرها هم کمحرف نیستم توی فجازی.
فقط دارم به اون قول سعدی تمکین میکنم که گفت: «سخن بر مزاج مستمع گوی، اگر خواهی که دارد با تو میلی.»
بستگی به هدف داره. من همیشه توی ذهنم حاصل ضرب تمایل به گفتن و پذیرش شنیدن رو حساب میکنم، اگر کم بود بروز نمیدم و به جاش توی یادداشتهای فردی خودم مینویسم. لزومی به بروز اجتماعی نداره. فایدهای هم نداره.
هرچند که من توی نویسا پرحرفترین بستر خودم رو تجربه میکنم
