گوشیم پر شده و حوصلهی خالی کردنشو ندارم
از ثبت خیلی از اتفاقاتی که بعدا قراره ازش محتوا تولید کنم محرومم و کاری براش نمیکنم
امروز نشستم کانال قبلیمو که عکسامو میذاشتم تووش نگاه کردم و بیشتر دلم سوخت، بازم کاری براش نکردم...
گوشیم پر شده و حوصلهی خالی کردنشو ندارم
از ثبت خیلی از اتفاقاتی که بعدا قراره ازش محتوا تولید کنم محرومم و کاری براش نمیکنم
امروز نشستم کانال قبلیمو که عکسامو میذاشتم تووش نگاه کردم و بیشتر دلم سوخت، بازم کاری براش نکردم...
احساس میکنم نیاز دارم به یکسری تولید محتوای خصوصی... همیشه این نیاز رو داشتم
سالهای درس خوندن برای کنکور همیشه ساعتها گوشیمو میذاشتم جلوم و تایملپس میگرفتم
بعدها فهمیدم باید از خودم یکسری ویدیو کوتاه بگیرم و تووش با خودم حرف بزنم.
محتوایی که باعث بشه خودمو از نگاه خودم ببینم...
وقتی محتواتو میذاری توو شبکههای اجتماعی مدام خودتو از دید آدمای دیگه میشنوی، نگاهِ پر از قضاوت، جدا از سانسور و زیاد و کمش...
وقتی تلگرام در دسترس بود! یک کانال خصوصی داشتم اونجا که از لحظههای تاثیرگذارم عکس میگرفتم و آپلود میکردم...بارها پیش اومده بود که برای یک لحظهی کوچک ساعتها نوشتم... اسمش بود "دلخوشیهای کوچک من..."
امروز تصمیم گرفتم با این محتوا ولاگ درست کنم برای خودم،(مرتضی @mym در بکگراند: عاخخ چقد اینکار خوبه:)) فکر کنم این واقعا خیلی جذاب باشه... ولاگهایی که قراره فقط مخاطبش خودم باشم
