فیلم «رها» رو دوباره دیدیم (دفعه اول تو سینما دیده بودیم). لامصب چقدررر تلخ و دارکه این فیلم! بازیها متوسط رو به ضعیفه (حتی شهاب حسینی و غزل شاکری)، ولی پیشبینیناپذیری و پیچشای داستان جالبش کرده. شخصیت پدر هم به یاد موندنیه. به عنوان فیلم اول کارگردان جای تحسین داره.
واقعا فیلم خوبیه فقط چگالی داستانش برای یک فیلم سینمایی بنظرم بالا بود
چند صحنه بود اواخرش که من گفتم دیگه قطعا اینجا تموم میشه اما دیدم بازم ادامه داره! کارگردان انگار جاهای زیادی نشونه گذاشته بود و میخواست آخر فیلم به تکتکشون برگرده.
موافقم. چند بار تو نیمهی پایانی آدمو به اشتباه میندازه که الاناست که تموم شه.